De verrassende werken van marie-claire
getuigen van vitaliteit en spontaniteit,waarbij ze het experiment duidelijk niet schuwt.Op een persoonlijke,eigenwijze manier speelt ze met het medium gemengde techniek.Dit
betekent dat ze naast de gebruikelijke materialen als bijv verf,krijt en potlood ook gebruik maakt van allerlei gevonden en of verzamelde elementen.Van kranten knipsels tot eigen tekeningen hout en kinderspeelgoed en nog veel meer.
Deze beeldende middelen zijn onafscheidelijk en vanzelfsprekend met de rest van het werk verbonden.Door haar mareriaal keuze en gebruik vind ze een evenwicht tussen enerzijds een expressief gebaar en anderzijds een ingetogen karakter, het oog van de wervelstorm
Kenmerkend voor het werk van marie-claire is het steeds terugkerende'doosje' dat i.p.v een doek een doek als drager dient.Hierdoor
wordt als het ware een extra demensie toegevoegd, en doet het kunstwerk een stap in de ruimte. Voor de beschouwer doet het hierdoor een groter beroep op zijn of haar belevingswereld.Daarbij komt nog het verhalende karakter dat verscholen ligt in de wisselwerking tussen het vlakke en plastische materiaal.Elk afzonderlijk werkje,of gehele serie spreekt zo tot de verbeelding van de beschouwer,die door beeld fragmenten geleid met de betekenis aan de haal gaan.